เผือก.

เผือกคือหัวใต้ดินของต้นที่มีใบใหญ่รูปหัวใจ ผิวนอกสีน้ำตาล ขรุขระ มีขนละเอียดเป็นวง ๆ เนื้อในสีขาวครีม มักมีจุดสีม่วงเล็ก ๆ แทรกอยู่ พอสุกเนื้อจะนุ่ม เหนียวนิด ๆ รสมันอ่อน ๆ และมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ขนมไทยใช้เผือกเยอะมาก แต่ใส่ในหม้อกับข้าวก็เข้ากันดีไม่แพ้กัน

เผือกดิบกินไม่ได้ จะทำให้คันปากและคันมือ ต้องทำให้สุกทั่วทุกครั้ง หลายคนก็ใส่ถุงมือตอนปอกด้วย

นำไปทำอะไรได้บ้าง

• นึ่งเผือกเป็นชิ้นจนนุ่ม กินกับมะพร้าวขูด โรยน้ำตาลกับเกลือนิดหน่อย
• หั่นเต๋า ต้มในกะทิหวาน เป็นขนมอุ่น ๆ
• บดเผือกนึ่งกับแป้ง ได้แป้งสีขาวจุดม่วงไว้ปั้นบัวลอย กินกับน้ำกะทิ
• ฝานบาง ๆ ทอดเป็นแผ่นกรอบ หรือหั่นเป็นแท่งชุบแป้งทอด
• ใส่ชิ้นเผือกในหม้อพะโล้หรือหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วแบบจีน

วิธีเก็บ

เก็บทั้งหัว ยังไม่ล้าง ให้แห้ง วางในที่เย็นและอากาศถ่ายเท ไม่ต้องเข้าตู้เย็น ปอกด้วยมีด ล้างชิ้นเผือก แล้วทำกินในวันเดียวกัน

ที่มาของสินค้า

ปลูกตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ที่ผ่านการรับรอง ใบรับรองของแต่ละล็อตดูได้ในหน้าตามรอยสินค้า

ทุกแพ็กจะมีเลขล็อต กรอกเลขนี้ในหน้าตามรอยสินค้า แล้วจะเห็นฟาร์มที่อยู่ในล็อตนั้น วันที่เก็บเกี่ยว และใบรับรอง